استاد و دانشجو…اینجا و آنجا
یکی از مواردی که در سیستم آموزشی آمریکا تفاوت زیادی با ایران داره نوع روابط دانشجو و استاده…اینکه یه استاد تمام معروف با ۷۰ سال سن ترجیح بده که با اسم کوچک صدا بشه واسم قابل پیش بینی بود. ولی اگه اینجا به چشم خودم ندیده بودم امکان نداشت باور کنم که دانشجو سر کلاس گیر بده که تو متن اون تمرینی که داده بودی توضیح نخواسته بود و TA شما نمره کم کرده و استاد معذرت بخواد و قول بده که دیگه تکرار نشه…یا باورم نمی شد که ماژیک از دست استاد بیفته و چند نفر شیرجه نزنن که بهش ماژیک رو برسونن و اون خم شه و از زیر پای دانشجو ماژیک رو برداره…البته دروغ چرا من هنوز خیلی از رفتارهای دانشجوهای ایران در قبال استاد رو مناسب تر می دونم…حالا اینکه نظرم تا سال دیگه همین باشه خدا می دونه. ولی به طور کلی به طرز عجیبی دانشجوسالاریه در مقایسه با ایران که استادسالاری بود و بعضا دانشجوهای دکترا خریدهای خونه استاد رو هم انجام می دادن و در مواردی دیده شده بود که پوشک بچه استاد رو هم عوض می کردند!
نکته ی دیگه برخورد دانشجوها با همدیگست. اگه کسی سوال فوق العاده احمقانه هم بپرسه از استاد، غیرممکنه کسی تیکه بندازه که شخصا هضمش هنوز برای من سخته…یه باری که دیر اومدم سر کلاس (۱ دقیقه حدودا) استاد ۷۰ ساله به من که داشتم می دفتم بشینم گفت : Come on! Move your ass! We gonna start البته کاملا به شوخی. من که باورم نمی شد این با این سنش یه همچین چیزی جلوی ۴۰ تا دختر و پسر بگه (البته اصلا به فاجعه ای استفاده معادلش تو فارسی نیست) نیشمو بازکردم و گفتم I am trying …ولی این که چرا همه به یه لبخند دوستانه قناعت کردن و پشت بندش نه تیکه انداختند نه یه بحث غیر درسی دیگه رو شروع نکردند از اون مواردیه که تا ۵ سال دیگه هم واسم معما باقی می مونه…
۱۰م آبان ۱۳۸۸ @ ۸:۵۵ ق.ظ
ali bud
))
—————–
مرسی :p
۱۰م آبان ۱۳۸۸ @ ۱۰:۱۴ ق.ظ
عباس جون تو نمونه ایی!!
———————–
چه نوع نمونه ای دقیقا؟
۱۰م آبان ۱۳۸۸ @ ۱۰:۵۲ ق.ظ
عباس، اینکه یه استاد ۷۰ ساله خم شه و ماژیک برداره، یه جورایی بی تفاوتی بقیه اس. یعنی میدونی چیه… ما بیشتر از اینکه فکر کنیم طرف استاده، رعایت سن و سالش رو می کنیم … یه جور احترامه… ولی خب با اون قضیه ی تیکه موافقم … این رفتار بچه ها واقعاً زننده است تو ایران … چه جزو بچه ها باشی … چه وقتی مثلاً داری تدریس می کنی و می بینی یکی اینطور برخوردی میکنه در قبال سوال یه نفر دیگه … اینجا فرهنگ بدی وجود داره … ما “به هم می خندیم” … در حالی که میتونیم “با هم بخندیم” …
خوش باشی
———————–
عرض نشود خدمت شما که!!!:
من احترام به بزرگتری که تو ایران بود رو خیلی دوست داشتم و باهات موافقم کاملا…تو این مورد اونا باید یاد بگیرن …با هم بخندیم رو خوب اومدی…
۱۰م آبان ۱۳۸۸ @ ۱۰:۵۳ ق.ظ
راستی از این افروزنه استفاده کن عباس :
Wp thread comment
پاسخ دادن به کامنت ها واست کلی راحت میشه دکتر
————————
راستش هنوز نتونستم آپلودش کنم…ولی نصبش می کنم به زودی…ممنون
۱۰م آبان ۱۳۸۸ @ ۴:۲۲ ب.ظ
حالا که بحث دانشگاه شد خواستم بگم بچه های شریف حسابی ترکوندن . اینم آخرین کارشون :
ویدیو: سلف دانشگاه صنعتی شریف؛ یکشنبه ۱۰ آبان؛ فریاد مرگ بر دیکتاتور و دولت کودتا استعفا استعفا
http://www.youtube.com/watch?v=alreA-t3OFQ
———————–
ایول…دیدم لینکشو…مرسی
۱۰م آبان ۱۳۸۸ @ ۷:۳۹ ب.ظ
ماچ…. درم ورد داشنجو سالاری امروز یکی از بچه های پی اچ دی به من می گفت که اونا (استاداتون) درک کردن که استاد بدون دانشجو معنی و هویت نداره… دانشجو ۸۰ در صد دانشگاه و ۲۰ درصد بقیه شامل استاد و امکانات و …
————————–
یعنی اینا احترامی می گذارن به دانشجوها…واسه ماها غیرقابل باوره…ولی یه صفای دیگه ای داره چک و چونه زدن با استادای ایران
۱۰م آبان ۱۳۸۸ @ ۸:۵۹ ب.ظ
مهمترین نکته ای که از این مطلب فهمیدم اینه که جنابعالو رو احتمالا اقلا تا ۵ سال دیگه نمی بینم که فاجعه اس.
نکته بعدی همون تکانه ای می باشد که باید به جرم حجمی ماتحت مبارک می دادی برای استفاده از وقت. اینجا … گفتن نداره تدریس جزوه ای و درسی که فقط با یک جلسه حضور و فتوکپی جزوه می تونی حفظ کنی.
و نکته سوم، دقت کن ، پست هات دارن دیر به دیر می شن.
دوستت دارم و دلتنگتم.
—————————-
منم دلم تنگ شده …کلی…
۱۱م آبان ۱۳۸۸ @ ۵:۱۰ ق.ظ
migan ASSe mobaraket mesinke unja ham tarafdar peida karde!:D
) بیا تو فیس بوک بحث می کنیم راجع بهش 
)
—————-
مدنی اینجا یه مکان فرهنگیه
۱۵م آبان ۱۳۸۸ @ ۹:۲۹ ب.ظ
سلام خدمت عباس خان…بلاخره آمدیم…پست زیبا جالبی بود..
آره عباس خان! من خودم هم در ۱۷ سال زندگی این جور چیزها(و….) رو دیده بودم شنیده بودم ولی از زبان هم میهنی که در آنجاست مستقیما (آنلاینیش D:) نشنیده بودم…
به خاطر همین طی خوندنش علاوه بر جالب بودن برام جذاب بود..
این که اونجا احترام دانشجو به دانشجو،دانشجو به استاد و بر عکس به این شکل است قسمت اعضمیش به فرهنگشون و با فرهنگ بودنشون ربط داره…به قول استادمون فرهنگ ساختنی نیست یاد گرفتنی است
موفق باشی و لذت ببری
————————–
عرض شود که :
البته من احترام به استاد که ما تو ایران داریم رو بیشتر می پسندم…ممنون از لطقت
۲۶م آبان ۱۳۸۸ @ ۹:۵۱ ب.ظ
سلام
معنی TA تو متن چی؟
ممنون
——————–
ُTA = teacher assistant
۱۸م دی ۱۳۸۸ @ ۱۰:۲۶ ق.ظ
!
————-
ممنون حسین جان…لطف داری عزیز
۲۰م اسفند ۱۳۸۸ @ ۱۰:۰۱ ب.ظ
۱>در ایران اگر ماژیک از دست استاد افتاد زمین استاد نگاه میکنه ببینه کدوم دانشجو میره بیاره که بهش نمره بده ولی توی آمریکا استاد خم میشه و از زیر پای دانشجو ماژیک رو برمیداره.
۲>در ایران اگر استاد “استاد” صدا نشه بهش بر میخوره و میگه چه دانشجوی بی ادبی ولی توی آمریکا استاد ترجیح میده به اسم کوچیک صداش کنن.
۳>در ایران اگر از استاد انتقاد بشه استاد دانشجو رو حذف میکنه و به کمیته انظباطی شکایت میکنه ولی توی آمریکا استاد لبخند میزنه و قبول میکنه.
۴>در ایران استاد دوست داره دختر ها منت اش رو بکشند ولی توی امریکا استاد منت کشی نمیکنه دختر=پسر.
۵>در ایران استاد سالاری هست ولی توی آمریکا دانشجو سالاری.
۶>توی ایران استاد جوون با کارت بسیج استاد میشه ولی توی امریکا استاد جوون درس میخونه و استاد میشه.
۷>توی ایران اگر استاد مشکلی داشت نمیاد دانشگاه ولی توی امریکا استاد جایگزین میفرسته.
۸>توی ایران استاد نیم ساعت بعد از دانشجو میاد سر کلاس ولی توی امریکا استاد با دانشجو میره سر کلاس.
۹>توی ایران استاد وعده میده بعد میزنه زیرش ولی توی امریکا کسی وعده نمیده.
۱۰>توی ایران اگر دانشجو گاف بده استاد هم بهش میخنده ولی توی امریکا فقط دانشجو ها بهش میخندند.
—————–
ممنون از نظرت بیتا جان…البته در مورد آخری، حتی دانشجوها هم نمی خندن …مایسه ی جامع و کاملی بود.