این آمریکایی ها
۲۲م شهریور ۱۳۸۸ توسط عباس هوشمند
اولین نکته ای که اینجا فهمیدم این بود که سعی کنم کمتر از آمریکایی ها آدرس بپرسم. اتفاقی که می افته اینه که وقتی شما سوال می پرسید که فلان جا کجاست، طرف در صورتی که ماشین داشته باشه شما رو می رسونه و اگه نه، انقدر وقت می گذاره تا کامل مسیر رو توضیح بده. اونقدری که آدم شرمنده می شه که چرا سوال پرسیده…
اینجا اگه کسی رو نگاه کنی لبخند می زنه وسلام می کنه. تو این ۸ روزی که اینجا بودم فقط یه مورد نگاه سرد و سنگین دیدم وقتی در بانک بودم. یه مشتری موبور بود که وقتی کارمند بانک پاسپورتش رو گرفت، فهمیدم آقا آلمانی هستند! تا اینجا که مردم به طرز باورنکردنی مهربون بودن.
۲۲م شهریور ۱۳۸۸ @ ۴:۴۱ ق.ظ
پس این خوی استکباری که می گن چی بود؟
۲۲م شهریور ۱۳۸۸ @ ۹:۳۷ ق.ظ
اینجا هم همه مهربون هستن … ! راننده تاکسی، سوپرمارکت، …
آدم نمی دونه چی بگه
۲۲م شهریور ۱۳۸۸ @ ۳:۰۰ ب.ظ
همشون آدمهای خوبی هستند منم آمریکا میخوام :_(
۲۳م شهریور ۱۳۸۸ @ ۴:۳۳ ق.ظ
به امیر:
آمریکای جهان خوار که می گن همینه دیگه…
به سینا:
استادا رو یادت رفت بگی…دو نقطه پی
به محمد:
ایشالا می آی عزیزم.
۲۶م شهریور ۱۳۸۸ @ ۳:۲۹ ب.ظ
خب اینکه خیلی خوبه !بجای اینکه تاکسی بگیری هی تند تند آدرس بپرس !!
۲۶م شهریور ۱۳۸۸ @ ۹:۳۵ ب.ظ
vali abbas ina mamoolan too address kheili daghoonan address azashoon naporsi behtare:D addressi ke midano age beri miri ghati baghaliaa:D